Την ξέρεις εκείνη τη κρυανάλατη στιγμή που συμβαίνει σε μια παρέα που στην ουσία δεν έχει σοβαρά πράγματα να μοιραστεί, αλλά βρέθηκε κάπου να τα πίνει καφέδες «να σκοτώσει την ώρα»... Μια δυό ώρες μαλακίες, καλαμπούρια, ξεκατίνιασμα, άντε και κανά πονηρό ανεκδοτάκι για να χαχανίσουν ομαδικά γύρω από τα τους κολημένους αφρούς στα ποτήρια και τα γεμάτα τασάκια...
Και μετά...
Μια ξαφνική ηλίθια σιωπή οπου ο καθένας κοιτάζει αδιάφορα δεξια αριστερά, μια αμηχανία και κάτι χαζοχαρούμενα χαμόγελα.
Πέρασε η βραδυά.
Αυτά...
Ο ένας ελπίζει να πει κάτι ο άλλος.
Ποντάρουν οτι ο τάδε συνήθως έχει οργιώδη φαντασία κάτι θα βρει.
Παίζουν λίγο με το κινητό (δεν έρχεται και κανένα μήνυμα ρε γαμώτο..)
Μέχρι να πει κάποιος
Λοιπόν εγώ τη κάνω μάγκες γιατί με περιμένουν και στο σπίτι...
Αντε να πληρώνουμε, τι έχει ο καθένας και τον πούλογλου...
Αναστήθηκε ο Ζαχόπουλος.
Εκοιμήθη ο Μακαριστός.
Βγάλαν τα μάτια τους ο Θέμος με το Μάκη.
Μάθαμε και για τα σκάνδαλα.
Αντε να κουβαλήσουμε το άδειο μυαλό μας σε καμιά γωνιά στο σπίτι.
Να χαζέψουμε καμμιά είδηση,
Να ρίξουμε κι ένα τσακωμό με το έτερον ήμισυ,
Να γαμοσταυρίσουμε λιγάκι τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, τα δάνεια, το κωλοαφεντικό, τη κωλοακρίβεια και τους κωλομισθούς
Και να πάμε για ύπνο.
Πού πας, τι θέλεις, ποιός είσαι;
Τι καίει μέσα σου; Φωτιά, φλογίτσα, μπουρλότο, γκαζιέρα, φουφού, ηλεκτρική κουζίνα, τι;
Καίει κάτι;
Θέλεις να πας παραπέρα άραγε;
Αν σου αφαιρέσω την επαναλαμβανόμενη πραγματικότητα, τις υποχρεώσεις, το κόσμο που παρλάρει γύρω σου και σου τουμπανιάζει το μυαλό, τη ζοχάδα σου που βγάζεις πότε πότε, κανα πήδημα που ρίχνεις αμα τύχει, κλείσω τη τηλεόραση, κατεβάσω και τα ρολά και σε βάλω μόνο σου σ΄ενα άδειο δωμάτιο μ’ενα κομμάτι ψωμί, νερό κι ένα ντιβάνι να ξαπλώσεις, και σε υποχρεώσω να μείνεις εκεί...ένα χρόνο ας πούμε χωρίς να σε ενοχλήσει κανένας, μόνο σου με τον ευαυτό σου χωρίς κανένα βοήθημα γύρω, να σκεφτείς λίγο ρε πούστη μου από ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ.
Τι θα δεις;
Τι θαχει απομείνει από σένα;
Ενα κρύο ανέκδοτο που δεν θα γελάσεις, κι ένας λογαριασμός απλήρωτος;
Ερώτημα: Υπάρχεις εκτός μαζικής ενημέρωσης;
ΥΠΑΡΧΕΙΣ;
Ο Γαβριάς
ΩΡΑ ΝΑ ΤΗ ΚΑΝΟΥΜΕ...(Υπάρχεις εκτός μαζικής ενημέρωσης;)
DVD ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ - Ο Μάκης, ο Θέμος και το κατσαβίδι του πάθους!
Φφσσστ γλοιώδη υποκείμενα. Σήμερα θα αρχίσω να σας αναλύω την κατάταξη των υποκατηγοριών του είδους σας. Σιχαμένοι είσαστε όλοι σας. Ο Γαλαξίας τόχει τούμπανο κι εσείς κρυφό καμάρι. Οι περισσότεροι ανήκετε στην κατηγορία «αθεράπευτοι ηλίθιοι». Κάποιοι όμως ξεχωρίζουν και τα ταλέντα τους που τους κατατάσσουν θέλω να τα αναδείξω. Θα ξεκινήσω αν και σιχαίνομαι και που τους αναφέρω, με τους δημοσιογράφους, τα πτωματοφάγα σκουλίκια.
Κάποτε οι δημοσιογράφοι έκαναν κριτική στην εξουσία και κατέληξαν να γίνουν τμήμα της. Διαπλεκόμενοι μέχρι τον πάτο του παχέως εντέρου τους. Πολύ το χρήμα, λίγη η τσίπα. Δουλειά τους πλέον είναι να στηρίζουν την εξουσία, αποβλακώνοντας τον ηλίθιο λαουτζίκο που δεν μένει στην Εκάλη ή στο Ψυχικό αλλά στην Κοκκινιά. Κολλάνε επιλεκτικά σε κάποιο πιασιάρικο θέμα και σας μαλακίζουν εγκεφαλικά, ώστε να ξεχνάτε τι σας μαγειρεύουν πίσω από την πλάτη σας. Και ζουν από τον θάνατό σας, από τον πόνο σας, από την δυστυχία σας, από το αίμα σας. Την ώρα που καίγεται το σπίτι σου, ο δημοσιογράφος θα βρίσκεται δίπλα σου πεινασμένος για είδηση και θα σου χώνει το μικρόφωνο στο στόμα ρωτώντας «πώς νιώθετε που χάσατε ό,τι είχατε και δεν είχατε;» Την ώρα που πενθείς τον σκοτωμένο σε ληστεία άντρα σου, θα σε ρωτήσει «θα σας λείψει ο μακαρίτης;». Την ώρα που καίγεται η Ελλάδα ολόκληρη θα ρωτήσει «πώς νιώθετε που δεν θα έχουμε δάση στο μέλλον;»
Θυμάστε πανίβλακες τον γελοίο Χαρδαβέλα να στήνει τραπέζι νυχτιάτικα έξω από σπίτι ενός εκ των θυμάτων της πολλαπλής δολοφονίας; Πόσο πιο χαμηλά μορεί να πέσει κάποιος του είδους σας για τα λεφτά; Θα φτύσω τις βίδες μου από την αηδία. Τώρα απολαμβάνω τον ξεπεσμό των σιχαμένων που αλληλοκαρφώνονται και βγάζουν τα άπλυτα τους στην φόρα. Ξεκίνησε ο ιερός όρχις της δημοσιογραφίας ο Τριανταφυλλόπουλος, πηδώντας από το καράβι που βούλιαζε, παρασέρνοντας τον ιερό πρωκτό της δημοσιογραφίας Αναστασιάδη με μια σακουλάρα ευρώ στο χέρι και ακολουθούν τα υπόλοιπα κοράκια, που προσπαθούν να κρύψουν τα δικά τους σκατά κάτω από τα σκατά των άλλων. Όλοι ίδια σκατά είναι. Ρωτήστε τις μύγες που έλκουν γύρω τους. Σκατένια Υποκριτικά ανθρωπάκια που μπαίνουν στην ζωή σας μέσα από την μόνη μηχανή που έχει απαγορευθεί σε όλους τους εξελιγμένους πολιτισμούς, την Τηλεόραση. Απολαύστε τα σκατά των σκατάδων από την οθόνη της. Κατά βάθος σας αρέσουν. Αρκεί να συμβαίνει στους άλλους.
Σας εύχομαι να σας μπούν τα DVD στον κώλο κατινάρες.
Με αηδία και απέχθεια
Κλαπαούκιους
