Αν δεν είσαι ένα από τα 20-25 άτομα που επισκέπτονται συστηματικά αυτό το ιστολόγιο, τότε πιθανότατα μπήκες από το Google (ή από κάποιο άλλο "searching engine" ή portal) με ύψιστη επιδίωξη να δεις από την κλειδαρότρυπα. Έβαλες αχόρταγα σαν λέξεις αναζήτησης "βίντεο, Ζαχόπουλος, γαμάει" και ποιος ξέρει τι άλλο και πήρες αριθμό προτεραιότητας στο ξεκατίνιασμα των ημερών.
Αμ δε! Ως γνήσιος λεβεντομαλάκας Ελληνάρας, την πάτησες για μια ακόμη φορά. Αφού διαβάζεις αυτές τις γραμμές, σημαίνει σίγουρα ότι τσίμπησες. Σημαίνει ότι ανήκεις στο 99% των λοβοτομημένων ευρωλιγούρηδων κρετίνων που εύχονται μια χωματερή στον άλλον για την χωματερή που ζουν οι ίδιοι (αλλά είναι τόσο περήφανοι μαλάκες που ποτέ δεν το παραδέχονται).
Άντε μικροαστέ ραγιά, λεβέντη μου Ελληνάρα. Βίντεο δεν πρόκειται να δεις όπως κατάλαβες. Τράβα από κει που ήρθες, γιατί πήρες ΚΑΙ εδώ από τα τρία, το μακρύτερο. Μα τι κάθομαι και σου λέω τώρα...συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια...
Ευχές για ταχεία ανάρρωση
Captain Sparrow
ΥΓ: Για να μην φύγεις όμως εντελώς άπραγος, σου παραθέτω και μια σειρά από φωτογραφίες για να ικανοποιηθείς. Είδες τι γενναιόδωρο που είναι αυτό το blog; Δεν θέλουμε κανένας να φεύγει παραπονεμένος. Ούτε καν μαλάκες σαν και σένα...!.jpg)
Αποκλειστικό: Βίντεο Ζαχόπουλου
Ψιτ !
Σε παρακολουθώ. Χάρ Χάρ Χάρ! Σε παρακολουθώ άθλιο διαγαλαξιακό οργανικό απόβλητο που απέκτησες λίγη αρνητική εντροπία και πιστεύεις ότι είσαι κάτι περισσότερο από τις ασκορβικές βλέννες του NGC 7027. Σε παρακολουθώ όταν νομίζεις ότι δεν σε βλέπουν. Όταν εκδηλώνεις τα πρωτοφανή στον Γαλαξία κτηνώδη ένστικτα σου ΣΚΟΤΩΝΟΝΤΑΣ. Γιατί το μοναδικό σου ταλέντο είναι να σκοτώνεις. Η φύση δεν σε προίκισε με όπλα, σε προίκισε με ΦΟΝΙΚΟ ΕΓΚΕΦΑΛΟ. Θέλεις να σκοτώνεις, σου αρέσει να σκοτώνεις, απολαμβάνεις να σκοτώνεις, επεκτείνεις το φονικό σου ένστικτο στην καθημερινότητα σου, στην σεξουαλικότητα σου, στο άρρωστο λογισμικό σου της ΕΞΟΥΣΙΑΣ...ΓΑΜΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΝΕΙΣ. Ή γαμάς και σκοτώνεις. Ή σκοτώνεις και γαμάς. Εκείνες τις στιγμές που αφήνεις το σιχαμένο σου Εγώ να εκδηλωθεί στην μεγαλοσκοτεινοσύνη του, είμαι εκεί και σε παρακολουθώ.
Σε παρακολουθώ να βιάζεις την ίδια σου την φαμίλια, το ίδιο σου το αίμα, να βιάζεις σώματα και συνειδήσεις, να απολαμβάνεις τον πόνο των άλλων όντων σιχαμένη ζελατίνη. Ενίοτε γυρίζεις στον εαυτό σου και γίνεσαι εκούσιως θύτης/θύμα επιβάλλοντας στους άλλους να σε ξευτιλίσουν. Το μειονέκτημα σου είναι ότι ώς οργανική κουράδα δεν έχεις το σθένος που χρειάζεται για να αποδεχθείς τα σκατά που θεωρείς εαυτό σου. Δεν έχεις ασφαλιστική δικλείδα ούτε ακόμη για πταίσματα τύπου «γάφ γούφ κατουράω με χαρά την φωτογραφία του εργοδότη μου με ένα ξεσκονιστήρι για στρώματα στον κόλο μου». Τα εγκλήματα σου δεν είναι ικανά να σε κάνουν να πηδήξεις ουχί αλλήλους αλλ’ από μπαλκονίου, όπως σε κάνει να πηδάς η κοινοποίηση των βίτσιων σου.
ΚΟΙΤΑ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΠΗΔΑ ΚΑΙ ΕΣΥ! ΜΠΟΡΕΙΣ! ΕΝΑ ΚΑΓΚΕΛΟ ΣΕ ΧΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΥΤΡΩΣΗ. ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΦΟΝΙΑ. Η ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΦΟΝΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΚΑΙ Ο ΤΟΠΟΣ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΒΙΝΤΕΟ/ΚΙΝΗΤΡΑ ΠΛΕΟΝ. ΚΑΝΤΟ ΠΡΙΝ ΣΕ ΑΠΟΚΑΛΥΨΟΥΝ. ΜΠΟΡΕΙΣ. ΟΥΣΤ! Κι εγώ θα κοιτάω.
Το παρών κείμενο αφορά αυτούς που αφορά. Οι υπόλοιποι, δηλαδή τα διαχρονικά Θύματα, παραμείνατε ως έχετε. Ούτως ή άλλως θα αποστειρώσουμε σύντομα τον Sol από το είδος σας. Χάρ, Χάρ, Χάρ...
Μετά βδελυγμίας,
Κλαπαούκιους
Ο ΛΑΟΣ ΤΩΝ ΚΑΥΛΙΑΡΙΔΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΤΣΙ...
Δυστυχώς είναι η ώρα που πρέπει να γράψω κάτι για αυτό εδώ το τόπο που ζούμε. Γιατί δυστυχώς; Γιατί είναι δύσκολο να γράψεις για την Ελλάδα, για τους Έλληνες. Κι επειδή η Ελλάδα είναι γη, θα την κρίνει η μάννα της η φύση. Εμείς μπορούμε μόνο να περιοριστούμε στα μούτρα μας.
Ένας από τους λόγους που στεναχωριέμαι επειδή δεν κατόρθωσα να ταξιδέψω έξω απο δω, είναι όχι γιατί δεν γνώρισα κι άλλους λαούς , αλλά γιατί δεν θέλω να μείνω με την αμφιβολία αν υπάρχει κάποιος ανάλογος τόσο ξεφτιλισμένος λαός σαν κι αυτόν εδώ.
Αν υπάρχει κάποιος άλλος λαός με τόσο καβαλημένο καλάμι όσο αυτός εδώ ο αμόρφωτος και τεμπέλης που βλέπω μπροστά μου.
Η μαντάμ Σουσού σε εθνικό επίπεδο. Ρακένδυτη, φτωχομπινεδιάρα, βγαίνει κάθε πρωί στο σοκάκι με μια τρύπια τσάντα αλλά τη γόβα στιλέτο πρώτη φάτσα, να πάει στο μπακάλικο -αγοράζοντας βερεσέ εννοείται- και να κοιτάξει αφ΄υψηλού όλα τα ανθρωπάρια που απλώνονται γύρω της.
Μόνη της βλέπει τα κάλλη της μόνη της τα χαίρεται.
Αναμασώντας συνέχεια την ίδια αραχνιασμένη έκφραση-καταφύγιο της μιζέριας της. Εδώ οι αρχαίοι μας πρόγονοι...
Τους οποίους προγόνους η καριόλα , μέσα της τους θεωρεί ρεμπεσκέδες, πολυλογάδες, αντίχρητους και βαρετούς και ούτε ξέρει τι είπαν, ούτε τι έκαναν, ούτε τι πρόσφεραν σ’αυτή τη γη.
Όταν κατά τύχη αυτή η θρασύτατη η γειτόνισσα η Μαρίκα απ΄τη γωνία τη πιάσει στο δούλεμα θυμάται μόνο τότε, και λέει, «εμένα η γιαγιά μου...» Τώρα για ποια γιαγιά μιλάει το ξόανο που ποτέ μέσα στη ψυχή της πόνο για το σπίτι της δεν ένοιωσε, κανείς δεν ξέρει, αλλά εκείνη συνεχίζει να το αναφέρει λες και το γνωρίζει.
Αυτή λοιπόν η κουνίστρω που ζει όλο στη τράκα και στο βερεσέ, αυτή η ξεπλυμένη γριά γκιόσα με τα φτιασίδια της δεκάρας στη μούρη και τις πλουμιστές παντόφλες που τυλίγουν τα βρωμόνυχα, έχει θράσος. Η μάλλον έχει ξεδιαντροπιά ξεκάθαρα.
Βλέπει το κατουρημένο της βρακί και το κάνει τραγούδι. Και το θεωρεί και μαγκιά. Θεωρεί μαγκιά να κάνει τη πονεμένη που κανείς δε τη καταλαβαίνει. Θεωρεί μαγκιά να πιστεύει πως κάποια τσουλίτσα την έριξε στα καλλιστεία και της έφαγε τη θέση και δεν παραδέχεται ότι οι κριτές στο μπροστινό κάθισμα είχαν ξελιγωθεί στα γέλια με το κώλο όπως τον τούρλωνε και τα στραβά τα πόδια που 'θελαν και γόβες!!!
Κι επειδή στην αυλή της κάθε τόσο βρίσκεται κανένα φιλότιμο ανθρωπάκι (κάποιος Έλληνας) και θυσιάζεται για εκείνη γιατί πονάει και τη λυπάται, εκείνη του ρουφάει σα βδέλλα τη δόξα και τη δωρίζει στο μπακάλη να πάρει κι άλλη παράταση στο βερεσέ.
Αυτή η μαντάμ Σουσού, είναι ο λαός που εντελώς από κωλοφαρδία φέρει ακόμα το όνομα "Έλληνες". Ή ίσως επειδή κανένας άλλος λαός δεν θέλησε να φέρει την ευθύνη της βαρύτητας ενός τέτοιου ονόματος. Γιατί για να έχεις ένα τέτοιο όνομα ή πρέπει να είσαι ότι η ιστορία επιβάλλει να είσαι ή θα είσαι, καλή ώρα, κανένα ξέκωλο που έχει γραμμένη και την ιστορία και τις συνέπειες στα μπικουτί της.
Έλληνες είναι οι καυλωμένοι καραβανάδες, οι μισάνθρωποι, οι φανατισμένοι κάθε λογής, που μονίμως βλέπουν το όπλο προέκταση του πέους τους;
Έλληνες είναι οι κωλομπαράδες κι οι παιδεραστές μαζί με τις πουτάνες τους που 'χουν βρει στέγη σ’ενα χαζοκούτι και λένε από το πρωι ως το βράδυ μαλακίες;
Έλληνες είναι τα ταπεινά μαυροντυμένα ανθρωπάκια που προσκυνάνε με το κούτελο στο πάτωμα ένα απειλητικό θεό γεμάτοι θυμιατά κι αγιαστούρες;
Έλληνες είναι οι ξενογλύφτες που έχουν μετακομίσει συνείδηση, περιουσία και τα παιδιά τους σε κάποια χώρα του εξωτερικού χλιδάτη και έχουν γράψει στ’αρχίδια τους έναν ολόκληρο λαό που υποτίθεται είναι ο λαός τους;
Έλληνες είναι οι άντρακλες με το κασόνι τις σαμπάνιες μπροστά στα πόδια της καριόλας που χορεύει τσιφτετέλια και κουνάει τα βυζιά της μες τη μούρη τους;
Έλληνες είναι εκείνα τα γλοιώδη εντελώς αγράμματα τεμπελόσκυλα που αράζουν καμμιά δεκαριά ώρες στις χλιδάτες καφετέριες και μιλάνε για παλιοσίδερα, παλιοσώβρακα και τρίχες;
Έλληνες είναι οι προδότες, οι χαφιέδες, οι πουλημένοι, καρεκλάτοι βολευτάδες που καίγεται ολόκληρη η χώρα τους κι εκείνοι ασχολούνται με το αν είναι μοδάτα τα μανικετόκουμπα και η πλουμιστή γραβάτα, σαν φουσκωμένοι βλαχοδήμαρχοι;
Έλληνες είναι οι κάθε λογιών δασκάλοι και καθηγητάδες που χασμουριούνται την ώρα του μαθήματος και κόβουν κίνηση πόσα φράγκα έχει ο πατέρας κάθε μαθητή για να του τα βουτήξουν στο φροντηστήριο;
Έλληνες είναι όλος αυτό ο συρφετός από σκοτάδι και δειλία που σκεπάζει σα κατάρα τ'αγια μάρμαρα;
Έλληνες είναι όλα αυτά τα φρικιά που δεν ξέρουν ούτε κατα που πέφτει η Ακρόπολη, που αν τους πεις τη λέξη ΕΡΜΗΣ θα νομίζουν ότι είναι εταιρεία σεκιουριτάδων;
Έλληνες είναι αυτά τα ταπεινά, μίζερα ανθρωπάκια τα πνιγμένα στα χρέη, χωρίς παιδεία, χωρίς υγεία, χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη που πάνε κάθε τέσσερα χρόνια και γλύφουν το κώλο κάθε δερβίση για να διορίσουν το νέας γενιάς ζωντόβολό τους σε μια τρύπα να κολλάει χαρτόσημα;;;
Οι μικρές εξαιρέσεις σ’αυτό το τόπο που πέρασαν, που περνάνε αθόρυβα και γαλήνια προσφέροντας έργο, και τιμώντας αυτό εδώ το χώμα δε δίνουν συγχωροχάρτι στον όχλο από ρεμπεσκέδες που τη περνάνε τρώγωντας, γαμώντας και χέζοντας αυτή τη γη με τα τέκνα της μαζί.
Και το χειρότερο απ΄ολα κι αν βροντοφωνάξεις στη μανταμίτσα τι ρόμπα είναι...αν σου βγουν τα λαρύγγια να το λες, τι άλλο να κάνεις αφού η μανταμίτσα έχει καβαλήσει το καλάμι; Ένα καλάμι που έχει ότι και το μυαλό της... αέρα που σφυράει σουξεδάκια και τσάμπα μαγκίτσες...
Λιθοβολήστε με ρεμάλια.
Πείτε με πουλημένο κομμούνι.
Πείτε με οπαδό του σατανά.
Πείτε με ύποπτο κωλοδάχτυλο.
Έτσι κι αλλιώς μια ζωή πίσω από τη φούστα κάποιας μαλακίας κρυβόσασταν κι αυτό και μόνο αποδεικνύει περίτρανα
ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ.
Ο Γαβριάς
ΕΙΜΑΙ Ο ΨΩΡΙΑΡΗΣ Ο ΧΩΡΙΑ!
Ο ταξιτζής γύριζει και μου λέει
«Φίλε, είμαστε πολίτες μαζικής...κάτι...Μαζικής ενημέρωσης, μαζικής μεταφοράς, μαζικής εστίασης, μαζικών αγορών. Αυτό είμαστε».
Αισθάνθηκα μια μοναξιά την ώρα που το 'λεγε. Μια ξαφνική επιθυμία για απομόνωση μέσα στη κρεατομηχανή. Λες κι έφυγε κάποια βίδα απ΄το πλάι κι ένα νήμα κιμά το 'σκασε απ΄τη τρυπούλα, πριν πέσει στη λαδόκολλα.
Μάζα μαζικής συμπεριφοράς.
Προσοχή! Δεν είναι αγέλη. Δεν είναι κοπάδι...Μην λιγουρεύεστε τη όποια δόξα μιας αγέλης. Εδώ μιλάμε για μπούγιο τρισάθλιο. Για αχταρμά. Μιλάμε για μια πίτα πρόχειρα τυλιγμένη, με απ΄όλα, με τα όλα να μασιώνται χωρίς διάκριση με μια χαψιά!
Κι έτσι όπως συμβαίνει, καμμιά φορά κι ο προηγούμενος παραγγέλνει μια πίτα κοτόπουλο που 'χει και μαρουλάκι, κι ο επόμενος μια κλασσική χωρίς, στη τσιμπίδα του σουβλατζή μένει κι ένα μαρουλάκι ξεκάρφωτο ανάμεσα στο γύρο...
Κι αν ο επόμενος δεν το γουστάρει έτσι με το δαχτυλάκι το λιγδιασμένο κάνει μια και το πετάει, και το μαρουλάκι γλυτώνει απ΄το χάψιμο.
Να ζεις για να παρακαλάς να μη σε γουστάρει το επόμενο τύλιγμα. Να ελπίζεις στην ελευθερία εκείνων των τυχερών που δεν τους γουστάρουν οι υπόλοιποι.
Να ονειρεύεσαι να χαλάσει η γαμημένη πλαινή βίδα στο μηχάνημα μπας και τη κάνεις από κει χωρίς να σε πάρουνε χαμπάρι...
Να επιζητάς την αντιπάθεια, τη περιφρόνηση των άλλων μήπως κι έτσι τη γλυτώσεις καθαρός και δε σε μολύνουν.
Η αποξένωση δεν είναι πια στοιχείο μελέτης παθολογικής συμπεριφοράς. Είναι ένδειξη υγειούς αντιμετώπισης και αξιοπρέπειας φίλε μου.
Πρέπει να φυλαχτείς από το μικρόβιο της απόλυτης ηλιθιότητας, που έχει πάρει διαστάσεις πανδημίας. Να βρεις ένα χώρο εσύ άντε και δυο τρεις άλλοι και να μιλήσετε με μια στοιχειώδη λογική. Με μια στοιχειώδη ντομπροσύνη.
Δεν έπιασε το κόλπο της αλληλεγγύης και συντροφικότητας των λαών. Δε γουστάρει ο άνρθωπος την αλληλεγγύη λέμε...Εδώ μιλάμε για συνειδητοποιημένη αποδοχή κάθε πνευματικής και σωματικής εξόντωσης. Εδώ μιλάμε όχι για αριθμούς αλλά για νούμερα! (που λέμε είσαι νούμερο...; Αυτό.)
Το νέο κόλπο "μια ψυχή όλη μαζί η ανθρωπότητα να περάσει σε μια νέα εποχή" μεταφράζεται ως "μας τελείωσαν τα ντόπια χαιβάνια και ψάχνουμε και παρακάτω να μαζέψουμε κανέναν που χει ξεφύγει απ΄το μαντρί για να γίνουμε πολλοί οι κιμάδες"!
Από πότε η ανθρωπότητα ονειρεύεται κοινό όφελος; Πρέπει να 'χει γίνει κάπου κάποτε και δεν το αντιληφθήκαμε, θα πρέπει ναταν εντυπωσιακά σύντομο!
Αποξένωση ναι, απόλυτη. Κλείστα όλα. Τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, περιοδικά, εφημερίδες, ανεπιθύμητους που με το που τους λες καλημέρα στου γαμάνε τη ψυχολογία για όλη μέρα, κλέφτες που σε σκουντάνε τυχαία και βάζουν τα χεράκια τους στο ανυποψίαστο τσεπάκι σου, ανώμαλους που γυρίζουν με καρφωμένο ένα γεννητικό όργανο στο κούτελο, κλείστους όλους απέξω.
Κάνε κλαμπ πριβέ το σπίτι σου και βάζε μέσα όσους έχουν κάρτα μέλους, κάνε το μυαλό σου σεκιουριτά της ζωής σου και βάλτον εκεί μπροστά στο κήπο σου να σταματήσουν να σου τσαλαπατάνε ότι φυτεύεις.
Έτσι για να σας στη σπάσω, αντί να κλαίω με το πλήθος θα γελάω με τη παρέα μου.
Αντί να ψωνίζω από το μαγαζάκι σας θα φτιάξω εσωτερικής κατανάλωσης βιοτεχνία
Αντί να τρώω στα μαγαζιά σας θα κάνω πριβέ ταβερνάκι στο πίσω κήπο με φαί ρεφενέ μεταξύ φίλων.
Ετσι για να σας τη σπάσω, θα κηρύξω ανεξάρτητη τη Γαβριάδα και θα θεσπίσω τους δικούς μου νόμους.
Δε πα να μας μετατρέψεις σε γουρούνια,
Δε πα να βάλεις τις σειρήνες σου να στριγγλίζουν απ΄το πρωί ως το βράδυ...
Δε πα να φέρεις ολόκληρο το σόι των μονόφθαλμων να μας πετάνε πέτρες...
Δε πα να στριμώξεις το καράβι μου ανάμεσα στη σκύλλα και στη χάρυβδη...
Το κλαμπ της Γαβριάδας, ονομάζεται ΙΘΑΚΗ, και σ’αυτή αν δεν έχεις κάρτα μέλους ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΔΙΚΟΣ. (ΧΧΧΧΧ) δεν υπάρχει τρόπος να μπεις.
Ο ΓΑΒΡΙΑΣ
Και όμως...ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ για το ασφαλιστικό!
Όριο συνταξιοδότησης μεταξύ 70 και τάφου.
Μείωση συντάξεων.
Αυξήσεις 15-20% σε είδη πρώτης ανάγκης.
Ένας στους τρεις στα όρια της φτώχειας.
Μονοπωλιακό νταβατζιλίκι της ΔΕΗ.
Και στον αντίποδα...
Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις των βουλευτών.
(Και όλα αυτά μέσα σε ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ...)
Ε, λοιπόν, ΟΧΙ!!!
ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ για όλα αυτά:
(κλικάρετε την εικόνα -αρχείο pps)
Γαβριάς
Captain Sparrow
Την στγμή που ανακαλύψατε τον τροχό...
Την στιγμή που ανακαλύψατε τον τροχό, σταμάτησε η εξέλιξη του πολιτισμού σας.
Φτιάξατε μια μή σκεπτόμενη μηχανή και ώς μή σκεπτόμενα όντα που είσαστε, φτιάξατε έναν μή σκεπτόμενο συμβιωτικό οργανισμό, τον οδηγό.
Μια κινητή απρόβλεπτη βόμβα που τριγυρίζει στους δρόμους ανεξέλεγκτη, διατρανώνοντας το πάσχον από σύμπλεγμα κατωτερότητας Εγώ της και όποιον πάρει ο Χάρος. ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΆ. Μαγκιά κλανιά κι εξάτμιση. Χούφταλα, ενήλικες, νέοι και νέες, που οι περισσότεροι δεν ξέρουν να οδηγάνε. Το αγόρασαν το δίπλωμα. Υπάρχουν και αυτοί που το πήραν νύχτα φυσικά, όπως και εκείνοι που νιώθουν άνετα να οδηγούν έχοντας πιεί μισό μπουκάλι σκάτς στις 11.30πμ. Το αυτοκίνητο κατέληξε προέκταση του πέους σας, της κλειτορίδας σας και της προσωπικότητας σας.
Χωρίς αυτό δεν υπάρχετε. Χωρίς αυτό δεν μπορείτε να ζήσετε. Χωρίς αυτό δεν μπορείτε ούτε να γαμήσετε. Τα θηλυκά σας επιλέγουν αυτόν που θα τα γονιμοποιήσει, όχι για τα γονίδια του, αλλά για το αυτοκίνητο του. Στον πλανήτη σας τελικά γαμάει αυτός που έχει μεγάλο αυτοκίνητο και όχι μεγάλο πέος. Ίσως να είστε ψυχικά μικροτσούτσουνοι σαν είδος. Δεν εξηγείται αλλιώς η επικίνδυνη και χυδαία συμπεριφορά σας στους δρόμους. Τους πεζούς τους αντιμετωπίζετε σαν εμπόδια στον δρόμο σας, οπότε γκαζώνετε μόλις τους δείτε να προσπαθούν να περάσουν τον δρόμο, μιλώντας ταυτόχρονα στο κινητό σας. Τα αδέσποτα τα θεωρείτε ιδανικούς στόχους για να εξασκήσετε τα αντανακλαστικά σας πατώντας τα. Παρκάρετε όπου γουστάρετε, καβαλάτε κάθε ελεύθερη σπιθαμή πεζοδρομίου και στ' αρχίδια σας ο πεζός, η μάνα με το καροτσάκι, η φορτωμένη τσάντες νοικοκυρά, ο γέρος, ο ανάπηρος, τα παιδιά.
Είσαστε οι ΆΡΧΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΑΣΦΆΛΤΟΥ. Έτσι δεν σας αποκαλούν οι διαφημίσεις σας; Αν αγοράσεις τον τάδε ματρακά, θα οδηγάς από ταράτσα σε ταράτσα. Αν αγοράσεις τον άλλον γκαζοντενεκέ, τα άλλα αυτοκίνητα θα εξαφανίζονται μόλις σε δούν. Αν αγοράσεις το δείνα κονσερβοκούτι, θα οδηγάς στην λάβα και στον πάγο της Ανταρκτικής, χωρίς να πέφτεις σε γκρεμό, ό,τι μαλακία και αν κάνεις και μπορεί και να γαμήσεις.
Όλα τα μοντέλα σε κάνουν Άρχοντα. Τον Άρχοντα του ΤΡΌΜΟΥ. Έχετε περισσότερους νεκρούς στους δρόμους, από ό,τι οι εμπόλεμες περιοχές στα πεδία των μαχών. Είσαστε αναμφίβολα ένα αποτυχημένο είδος. Κρίμα που χάθηκε το Ντόντο. Είχε περισσότερες πιθανοτητες από εσάς να εξελιχθεί.
Θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες για εξέλιξη ευφυίας ικανής να ενσωματωθεί στον Γαλαξιακό Συναγερμό (πώς λέτε εσείς ΛΑϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός; καμία σχέση) στον πλανήτη με τις συμπαθέστατες Κατσαρίδες, οι οποίες μας κατήγγειλαν ότι χρησιμοποιείτε χημικά όπλα εναντίον τους. Αν το μάθουν οι εξωσκελετικοί οργανισμοί από τον Μ71 την γαμήσατε ασυμμάζευτα ανώμαλα τέρατα.
Κλαπαούκιους
Το βασίλειο των σούργελων
Κάποιος είχε πει, υπάρχουν δυο τρόποι να κατακτήσεις την ευτυχία. Ο ένας είναι να κάνεις τον ηλίθιο και ο άλλος να είσαι.
Εγώ πιστεύω ότι μερικά ανθρωπάρια έχουν βρει έναν ακόμα καλύτερο τρόπο να νιώσουν ευτυχισμένοι. Κοιτάνε απλά τη δυστυχία του άλλου. Ξερά. Λες και χαζεύουν κάποιο ριάλιτι στο χαζοκούτι.
Μου'ρθε στο μυαλό μια καριόλα που'χω γειτόνισσα. Είναι σαν να τη βλέπω μόλις φτιάχνουν το απογευματικό καφεδάκι με την άλλη τη καριόλα τη φιλενάδα της πιο κάτω.
Τι χλιδή να βλέπεις εκείνη τη μάνα με το ανάπηρο και να γέρνεις το κεφάλι με οίκτο..."αχ Μαίρη μου τη καυμενούλα....φτου στο κόρφο μας, μακριά από μας"!
Τι ηδονή να βλέπεις το Μπαρμπα Γιώργη παραδίπλα να μένει σ’ενα κωλοϋπόγειο γιατί χήρεψε κι ο γιός του τον παράτησε εκεί μονάχο, και να κουνάς με σοφία περισσή το δάχτυλο λέγοντας..."των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν..."!
Τι καφέδες με κουτσομπολιό ατελείωτο μπορείς να κάνεις με τη φιλενάδα σου τη χαζόκοτα, για το γιό της κυρα Καίτης της έρμης που'χει φάει τα χέρια της να πλένει σκάλες, κι ο μικρός έπεσε τελικά στη πρέζα και να λες σηκώνοντας σα παγώνι το φρύδι σου "Α, όλα κι όλα εμένα ο Δημητράκης μου ποτέ!"
Κάθε κουραδομηχανή, έχει άποψη για τη δυστυχία του δίπλα και τυφλωμάρα για τη προσωπική της αθλιότητα.
Τι; Σας πρόσβαλλε το κουραδομηχανή; Γιατί δε χέζετε εσείς; Τα ανακυκλώνετε μήπως με τα σκατά του μυαλού σας;
Αν μωρή καριόλα αντί να κουτσομπολεύεις τη δύστυχη τη γειτόνισσα, μια φορά έβγαινες από το περιορισμένο κόσμο της κωλάρας σου και χτύπαγες τη πόρτα της, έτσι για να δεις αν μια σταλιά ανάγκη έχει από σένα, μπορεί να σε προβίβαζα σε κάτι παραπάνω από κουραδομηχανή.
Τότε που άκουγες να τη βαράει ο άντρας της κι αντί να φωνάξεις την αστυνομία έτρεχες στο τηλέφωνο να φτύσεις χολή με τις άλλες του είδους σου. "Πωπώ που να στα λέω τόπι την έκανε πάλι εκείνος!"
Μια κουράδα είσαι, που περιφέρεσαι στις χαρτορίχτρες να δεις αν σε κερατώνει ο λεβέντης σου, περνάς τα Σάββατα στο κομμωτήριο της γειτονιάς κάνοντας ανταύγειες για να σε πηδήξει ο λεβέντης σου, διαβάζεις τη κωλοφυλλάδα να δεις πόσοι τρόποι υπάρχουν να κάνεις πίπες στο λεβέντη σου και ψωνίζεις ένα ξέκωλο εσώρουχο που είδες στην εκπομπή με τ’αλλα ξέκωλα στο χαζοκούτι για να καυλώσει ο λεβέντης σου.
Με το είδος σου ασχολούνται ο Αλή Μπαμπά κι οι σαράντα κλέφτες στα πρωινάδικα και απογευματιάτικα περισπούδαστα προγράμματα.
"Κυρία Ζέτα μου, υποπτεύομαι ότι ο άντρας μου τη βρίσκει με τις χοιρινές μπριζόλες στο ψυγείο, γιατί κάθε μέρα βρίσκω μια τρύπα στη μέσηηηηηηηη" (τραβηγμένη φωνή με εικοσιπέντε ηηηηηηηη) "Τι να κάνω να μοιάσω κι εγώ με χοιρινή μπριζόλα; Να φορέσω βρακάκι του Πουστέτου ή του Αυνάνη;"
Το είδος σου είναι αυτό που εύχεται κάθε πούστης να ευδοκιμήσει παντού για να μην υπάρξει άντρας πια που να μπορεί να γαμάει γυναίκα.
Το είδος σου λατρεύεται στα σκυλάδικα όλων των εθνικών και γίνεται τραγούδι στα βουνά και στους κάμπους!
Είναι αυτό που σε εξελιγμένη μορφή είναι η εθνική σταρ Αννούλα και στη λαΪκή γειτονιά η Ποπάρα με τα πατάρια!!!
Δεν υπάρχει χειρότερο κακό στο γυναικείο πληθυσμό από τις ημιτελείς πουτάνες!
Κι έχει γεμίσει ο κόσμος από δαύτες...
Σπέσιαλ Μαύρο Γιαούρτι
Πώς την αντέχετε τόση υποκρισία καί αναλγησία ;
Απευθύνομαι στους ΚΛΕΦΤΕΣ, και ΚΑΚΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ πολιτικούς, στους ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ τραπεζίτες, στους ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ εργοδότες, στους ΑΝΑΛΓΗΤΟΥΣ ΔΡΑΧΜΟΛΑΤΡΕΣ διοικητές και διευθυντές όπως της ΔΕΗ, στους ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΚΑΛΟΠΛΗΡΩΜΕΝΟΥΣ δημοσιογράφους, ΚΑΙ στους ΗΛΙΘΙΟΥΣ λοβοτομημένους, που τους ανέχονται τόσα χρόνια.
ΔΕΝ ΑΗΔΙΑΖΕΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ;
ΘΑ ΑΥΤΟΓΙΑΟΥΡΤΩΘΕΙΤΕ Ή ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΙΛΑΒΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ;
Σπέσιαλ Μαύρο Γιαούρτι «ΛΟΒΟΤΟΜΗ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΕ», σε πήλινο κεσέ φυσικά.
Κλαπαούκιους
Και Gay Bar από την 'Χρυσή Αυγή'΄;
Η μη κερδοσκοπική οργάνωση ‘Χρυσή Αυγή’ μετά τους συνεχείς αγώνες της για την αδελφοποίηση των λαών και την κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων, καινοτομεί για μια ακόμη φορά στις κινητοποιήσεις της, με το να γίνει υπέρμαχος των σεξουαλικών ιδιαιτεροτήτων, όπως πχ η ομοφυλοφιλία.
Ως εκ τούτου, μέσα στους τελευταίους δύο μήνες, έχει προσπαθήσει εφτά φορές να προσεγγίσει ερωτικά οικονομικούς μετανάστες, με σκοπό την σύσφιξη των διαφυλετικών σεξουαλικών σχέσεων. Το εγχείρημα που φέρει την συμβολική ονομασία ‘Enola Gay’, δεν έτυχε θετικής αντιμετώπισης από κάποιους (κυρίως από τον αντιεξουσιαστικό χώρο) οι οποίοι μίλησαν για «καθαρή δολοφονική επίθεση». Παρ’ όλ’ αυτά, σύμφωνα με έγκυρες πηγές, η ‘Χρυσή Αυγή’ σχεδιάζει να ανοίξει ακόμα και Nazi-friendly Gay Bar, προκειμένου να πλησιάσει ακόμα περισσότερο τον στόχο της.
«Η ομοφυλοφιλία δεν είναι ντροπή, αλλά γενναία στάση ζωής» δηλώνει ο Γ.Γ.-drag queen της οργάνωσης Νικόλαος Μιχαλολιάκος και προσθέτει: «Θεωρούμε χρέος απέναντι στην χώρα που γέννησε έναν Λάκη Γαβαλά και έναν Βασίλειο Κωστέτσο, να απενοχοποιηθούμε όλοι και να βγάλουμε την ξεφωνημένη αδερφή που κρύβουμε μέσα μας».
Δυστυχώς, αυτή η πρωτοποριακή πρωτοβουλία της ‘Χρυσής Αυγής’, διαστρεβλώθηκε και από τον παραμορφωτικό φακό των media, που έκαναν λόγο για “οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης των οικονομικών μεταναστών”. Κάποια τηλεοπτικά κανάλια μάλιστα, έδειξαν και τα ‘όπλα’ που χρησιμοποίησαν μέλη της οργάνωσης (καδρόνια, πέτρες, σιδερογροθιές, καρφιά κλπ).
«Δεν χρησιμοποιήσαμε τίποτα περισσότερο, από αυτά που μπορεί να βρει κανείς σ' ένα οποιοδήποτε sex shop» αντικρούει ο επικεφαλής της επιχείρησης Γιάννης Ανδρασκέλας και συνεχίζει οργισμένος: «Μας αποκαλούν μικρονοητικούς και μικροτσούτσουνους. Έχουν δίκιο. Κάποιοι ποθούν ξανθιές. Κάποιοι άλλοι, μελαχρινές. Εμείς έχουμε μια ιδιαίτερη αδυναμία στους Πακιστανούς. Άλλωστε, όπως λέει και το άσμα ‘είναι κάτι παιδιά που δεν γίνονται άντρες’. Γιατί λοιπόν να μην έχουμε και εμείς δικαίωμα στην διαφορετικότητα;»
Μέχρι τώρα, δεν υπάρχει κάποιο επίσημο δελτίο Τύπου από την ‘Χρυσή Αυγή’ που να ξεκαθαρίζει αν οι ‘επιθέσεις’ εναντίον των οικονομικών μεταναστών είναι απλό φλερτ ή αν τελικά θα λειτουργήσει το προαναφερθέν Nazi-friendly Gay Bar.
