ΒΑΘΜΟΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ

-Αυτός ο άνθρωπος από πού κατέβηκε; Μιλάει για όλα χωρίς υπεκφυγές, τα ρίχνει χοντρά σε όλους. Ξεφουρνίζει αλήθειες χωρίς ενδοιασμούς. Βρήκες από πού κρατάει η σκούφια του;

-Όχι...Το 'χουμε τσεκάρει. Δεν είναι κομμουνιστής, ούτε φασίστας, δεν ανήκει σε κανένα κόμμα, σε κανένα θρησκευτικό, πολιτικό ή κοινωνικό κατεστημένο. Λες κι έχει έρθει από το πουθενά. Επί πλέον, δεν τα έχει αρπάξει από κανέναν, έχουμε τσεκάρει ότι έχει καθαρό παρελθόν, άρα δε βρίσκουμε "τρωτά". Κι όχι μόνο αυτό...Μένει σ΄ενα διαμέρισμα του κώλου, δεν χρωστάει σε τράπεζες, ζει με ελάχιστα. Δεν χρηματίζεται και δεν εκβιάζεται. Το προσπαθήσαμε. Δεν έχει καν σεξουαλικές ή άλλου είδους διαστροφές, να ψάχνει κάτι βρε αδερφέ.
-Δηλαδή θέλεις να πεις ότι δεν ορίζεται από κανέναν, έχει περιορίσει τις ανάγκες του στο ελάχιστο αλλά επί πλέον χρησιμοποιεί το μυαλό του κατά βούληση και "μας βλέπει" χωρίς περιορισμους; Χωρίς κλισέ;
-Ναι...
-Άρα είναι όντως ένας επικίνδυνος άνθρωπος...Για τσέκαρε υπάρχουν κι άλλοι ίδιοι που κάνει παρέα;
-ΟΚ αρχηγέ. Αν ναι, πως θα το χειριστούμε; Τι πρέπει να κάνουμε;
-Το γνωστό. Μην τους δώσει κανείς καμμιά σημασία. Να παραμείνουν ως έχουν. Ένα τίποτα που κανείς δεν τους ξέρει. Αντίθετα, θέλω να προωθήσεις την ιδέα ότι εκείνοι άλλοι έχουν πολλά πράγματα να πουν. Ξέρεις ποιοι. Κάντους να μοιάζουν με το μεγάλο κίνδυνο. Κάνε ότι χρειάζεται για να μην ασχοληθει κανείς μ΄αυτούς εδώ.
-Κι ανοίξουν μπλογκ; Τι θα συμβεί;
-Μην είσαι αφελής. Τίποτα δε θα γινει. Αφου το 'παμε. Αν θέλεις να κρύψεις μια αλήθεια, άστην να κυκλοφορεί ελεύθερα. Αδιαφόρησε εντελώς γι΄αυτήν. Ρίχτην μπροστά στα μάτια τους. Έτσι κι αλλιώς, οι άνθρωποι έχουν αυτό το καταπληκτικό προσόν. Δεν μπορουν να δουν τη μύτη τους. Λίγο το 'χεις;
-Δίκιο έχεις αρχηγέ. Ωραία φάση...
Ο Γαβριάς

Shit politics (το έπος των ομήρων της αγοράς) - ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

Ας με συγχωρήσουν οι συμμορίτες μου για μια μικρή παρασπονδία.
'Επεσα πάνω σε αυτό το καταπληκτικό άρθρο της Λιάνας Κανέλλη από το τελευταίο τεύχος του
NEMECIS. Νομίζω ότι πρέπει να δημοσιευτεί και να διαδοθεί, αφού πρώτα στολίσει το φτωχό τούτο μετερίζι...

Captain Sparrow

Μια «αισθησιακή» ταινία πριν από κάμποσα χρόνια, απ' αυτές που ονοματίζονται «ερωτικό θρίλερ», με τίτλο Βασικό ένστικτο ήρθε και σφράγισε με την όποια κινηματογραφική αισθητική της τη σύζευξη σεξ και απειλής φόνου. Ο θανατηφόρος ενίοτε έρως, της ως τώρα γνωστής παγκόσμιας λογοτεχνίας που έθρεψε γενιές με την τροφή πνεύματος που παρήγαγαν γιγάντιες πένες, ήρθε και συρρικνώθηκε σε μια ευφυή νοσηρότητα εύπεπτου πορνό. Από τότε λοιπόν το επαναπροσδιορισμένο στο χρηματιστήριο των σύγχρονων αξιών σεξ, μπήκε στον γύρο του θανάτου του φτηνιάρικου επικοινωνιακού λούνα παρκ και πωλείται αφειδώς από τα δελτία ειδήσεων ως το διαδίκτυο.

Η κυρίαρχη πολιτική τάξη αφοδεύει και ύστερα επιβάλλει κανόνες υγιεινής πουλώντας αποσμητικά χώρου. Και το κάνει σε όλες της τις μορφές διακριτών και αδιάκριτων εξουσιών από την πρώτη ως την τέταρτη...
Αυτό που δεν μπορεί όμως να συγχωρεθεί είναι ότι στη γλώσσα της Ιλιάδας, τη δικιά μας, η κατάληξη η επική προσδίδεται σε κάθε όνομα πρωταγωνιστικό (ωνασειάδα, ζαχοπουλιάδα κτλ.) ωσάν να είμαστε όλα τα ζώα της αγοράς πρόθυμα να σκουπιζόμαστε στις τουαλέτες με τυπωμένο τον Όμηρο στο χαρτί υγείας.
Γράφουμε άλλα σπουδαία και χρήσιμα σ' αυτό το τεύχος. Από τα Ίμια ως την απεργία στο Χόλλυγουντ. Υπερασπιζόμαστε έτσι, με ό,τι υπολείμματα εκδοτικής και δημοσιογραφικής αντοχής εξασφαλίζουμε κάθε άυπνο από τις έγνοιες μήνα, το της NEMECEΩS βασικό ένστικτο. Ήγουν η υψίστη λογική και αισθητική Ύβρις είναι η ανθρωποφαγία, χέρι χέρι με τη σκύλευση νεκρού. Γιατί ως και στην Ιλιάδα, για μας, ο Αχιλλέας χάνει την αίγλη του όταν η ηθική του φτέρνα ξεπέφτει στο επιδεικνυόμενο ως λάφυρο σώμα του Έκτορα. Shit politics. Ή το έπος των ομήρων της αγοράς.

Κρεβάτια, προδοσίες και μια αράχνη

Για το προηγούμενο ποίημα του συντρόφου Γαβριά

Γυναίκες που προσπαθούν να αγαπήσουν
μεθυσμένους άντρες.
Άντρες μεθυσμένοι που προσπαθούν να αγαπήσουν
άγνωστες γυναίκες.
Και όλοι μαζί προσπαθούν,
σκαρφαλώνοντας από κρεβάτι σε κρεβάτι
να βρουν το ένα,
το μοναδικό,
το απόλυτο κομμάτι που τους αναλογεί
και που θα τους συμπληρώνει
για πάντα.
Κολλημένοι όλοι στην ίδια μοίρα,
σε αγκαθωτά σύρματα
και σε ιγκλού παράνοιας,
με την προδοσία κρυμμένη
μέσα σ’ ένα κινέζικο κουλουράκι τύχης.
Ψυχές έτοιμες για πόλεμο.
Θα μισήσουν μέχρι θανάτου εκείνο το όνειρο
που δεν έγινε πραγματικότητα
και η λύτρωση ας έρθει

με το ναυάγιο της Αθήνας στη Μεσόγειο.
Κάπως έτσι κι εγώ βάφτηκα με τα χρώματα του πολέμου
και καραδοκούσα σα την αράχνη
μέχρι που κάποια μέρα περνώντας απ’ τον καθρέφτη,
είδα
ότι έμοιαζα σαν καρνάβαλος.
Στο διάολο λοιπόν τα αφορεσμένα σκηνικά
με τις νύχτες προδοσίας.
Δεν φταίει η προδοσία,
φταις εσύ που αντέχεις να σε προδίδουν συνέχεια.
Μια παλάμη διώχνει τον καπνό του τσιγάρου
και ο κήπος είναι ξανά γεμάτος
με λουλούδια που κοπιάζουν να φουντώσουν.


Captain Sparrow